Το φως το χρυσαφένιο της ανατολής προβάλλει, σκίζει τα σύννεφα ο ουρανός και ποίημα γίνεται πάλι. Πάνω στο κύμα χορεύουνε, λουσμένη μέσα στο φως τυλίγει η αυγή τη μέρα αυτή κι ας είναι ο κόσμος σοφός. Όλα μαζί φαίνονται, γίνονται μία αλυσίδα χρυσός κρίκος η κάθε μας λαχτάρα και ελπίδα Ξυπνάει η φύση ολόγυρα και το αγέρι πνέει, γλυκά ψιθυρίζει μυστικά και η καρδιά μας κλαίει . Από τη χαρά την αμέτρητη που φέρνει η νέα μέρα, διώχνουμε κάθε σκοτεινιά και διώχνουμε τη φοβέρα. Κρ

Όταν άνθρωποι της τέχνης συναντιούνται και μοιράζονται στιγμές λόγου και ποίησης συμβαίνει κάτι μαγικό. Μέσα από την αγάπη για το μοίρασμα γεννιούνται έργα, συναισθήματα και στιγμές. Για να γίνει αυτό όμως και να ταξιδεύει το καράβι χρειάζεται δυνατό καπετάνιο. Με την Εύα Αλιβιζάτου στο τιμόνι το καράβι του λόγω τιμής κάνει μεγάλα ταξίδια, ανοίγεται σε πέλαγα αφρισμένα χωρίς φόβο, πάθη κι ανασφάλεια. Ως πλήρωμα κι εγώ, στο σκαρί μας, εύχομαι να συνεχίσουμε εν πλω για πολλά χρ

Ζούμε σε μια εποχή που ακούς συχνά: «Μην δίνεσαι πολύ» «Μην αγαπάς περισσότερο» «Μην επενδύεις στην αγάπη» Σαν να είναι η αγάπη μια επένδυση που πρέπει να αποδώσει σε κάτι… Ποτέ δεν πίστεψα ότι η αγάπη πονάει. Πονάει η απουσία. Πονάει η συνήθεια που έμεινε χωρίς εκείνον τον άνθρωπο που σου γέμιζε τις στιγμές σου. Πονάνε οι λέξεις που δεν ειπώθηκαν και οι αγκαλιές που τελείωσαν ξαφνικά. Η αγάπη όμως; Η αγάπη μόνο σε γεμίζει. Σε γεμίζει εικόνες που κανένας χρόνος δεν μπορεί να

❤️Στον Χρόνο που γίνεται λέξη ❤️ Αφιέρωμα για την Επέτειο Δημιουργίας του «Λόγω Τιμής» Κάποιο τόποι δεν έχουν τοίχους ούτε σύνορα. Χτίζονται αργά, με λέξεις, σιωπές, όνειρα και ψυχές που αποφασίζουν να συναντηθούν. Είναι οι τόποι όπου μια σκέψη, μια εικόνα γίνεται ποίημα, ένα δάκρυ γίνεται ιστορία και μια καρδιά βρίσκει μια άλλη καρδιά χωρίς να χρειαστεί να μιλήσει. Το «Λόγω Τιμής» δεν είναι απλώς ένας λογοτεχνικός χώρος. Είναι μια οικογένεια ανθρώπων που έμαθαν να μοιρά

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΦΗΝΕΙ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΝΑ ΣΒΗΣΟΥΝ Μια φορά κι έναν καιρό, στην άκρη ενός δάσους όπου οι λέξεις χάνονταν μέσα στην ομίχλη, περιπλανιόταν ένα κορίτσι που αγαπούσε να γράφει. Κρατούσε τις ιστορίες του κρυμμένες μέσα σε ένα παλιό, μαύρο τετράδιο. Στις σελίδες του ζούσαν άνθρωποι που δεν είχαν γεννηθεί ποτέ, πλάσματα που παραμόνευαν στις άκρες των ονείρων και ιστορίες που περίμεναν υπομονετικά κάποιον να τις ακούσει. Για καιρό, το κορίτσι ακολουθούσε ένα γνώριμο μονο

Ήταν Κυριακή πρωί, κατακαλόκαιρο. Ο ήλιος έκαιγε και εγώ είχα σηκωθεί πως και πως να πάρω μια παραγγελία από το κοντινό ζαχαροπλαστείο, που είχα παραγγείλει. Ετοιμάστηκα γρήγορα, ήπια δυο γουλιές καφέ και ύστερα έφυγα άρον άρον παίρνοντας μαζί τα κλειδιά του αμαξιού. Σήμερα ήταν μια ξεχωριστή μέρα για εμάς, καθώς είχε γενέθλια η λογοτεχνική μας ομάδα. Είχαν περάσει 2 χρόνια από τότε που δημιουργήθηκε, αν κι εγώ ήμουν εκεί, μόλις ένα χρόνο, μάλιστα λίγες μέρες πριν έκλεισα

Χρόνια πολλά, Λόγω Τιμής, για τα δύο όμορφα και δημιουργικά σου χρόνια! Μέσα σε αυτό το σύντομο, αλλά τόσο ουσιαστικό ταξίδι, κατάφερες να γίνεις κάτι πολύ περισσότερο από μια λογοτεχνική πλατφόρμα. Έγινες ένα ζωντανό κύτταρο τέχνης και πολιτισμού, ένας χώρος όπου οι λέξεις βρίσκουν φωνή, τα συναισθήματα γίνονται ποίηση και οι δημιουργοί αισθάνονται πως ανήκουν σε μια μεγάλη οικογένεια. Ένα μεγάλο «ευχαριστώ» και ένα θερμό «εύγε» αξίζουν στην ιδρύτρια και αρχισυντάκτρια, Εύα

Ζωή μια ζωντανή παράσταση δημιουργίας συγγραφής και ποίησης ψυχής! Τα δεύτερα γενέθλια ενθυμούμαι τη μέρα που η αγκάλη του γενναιόδωρου λόγου τιμής με αποδέχθη δίχως υστεροβουλία με θαλπωρή και κόκκινο κρασί ψυχής ! Σπιτικό αγάπης με πρωτομάστορες τεχνίτες βοηθούς, μια συντεχνία της ψυχής με πολλαπλούς ποικίλους οργασμούς! Πόσα διδάχτηκα από αξιόλογους γραφείς με ιδιαιτερότητες,ξέχωρη ιδιοσυγκρασία μα με κοινή συνισταμένη το έργο της δημιουργίας της ψυχής! Μια σελίδα ξέχωρη μ

Κάποιες φορές οι πιο όμορφες διαδρομές αρχίζουν σχεδόν αθόρυβα. Μια ιδέα, λίγοι άνθρωποι, η αγάπη για τη λογοτεχνία, η πίστη ότι μέσα από τις λέξεις η επικοινωνία γίνεται πιο απλή και πιο εύκολη. Κι ύστερα ο χρόνος περνά σχεδόν ανεπαίσθητα και, πριν καλά καλά το καταλάβεις, δύο χρόνια έχουν γίνει μια ολόκληρη ιστορία. Δύο χρόνια κι όμως, μέσα σ’ αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα γεννήθηκε και άνθισε ένας ζωντανός λογοτεχνικός τόπος, Το Λόγω Τιμής. Ένας χώρος που δεν περιορίστη