Λιόγερμα μαγικό, στο Παλαιό το Φαληράκι. Ο Έρωτας το τόξο του στοχεύει τη θάλασσινή καρδιά, το βόλι σημαδεύει. Ανυπόμονος και φλογερός ο πόνος του γλυκός με φλογερό φιλί  στα χείλη της να καίει... Ολοτρέφυρα , λάγνα τα λόγια του πλανεύουν την ματιά της της Αγάπης αίματα κυλάνε στην καρδιά της. Χρυσοπόρφυρα γιορτάνια κι ολόχρυσα φλουριά ... Στον κύκνειο λαιμό της δένει. Κι εκείνη λιγωμένη, στην αγκάλη του αμαχητί παραδομένη. Τρέμει, χάνεται μεθάει   απ' τα μελιά φιλιά τους κι

Ένα λεπτό είναι η ευτυχία και αν χαθεί το κάλεσμα της έχει ακυρωθεί Η σκέψη την δικαιολογεί ίσως η θλίψη, η μετατόπιση για άλλη ώρα, ο προγραμματισμός το πέταγμα από το γήινο το ξύπνιο όνειρο, το ταξίδι μέσα από το βιβλίο το όργιο της φαντασίας και  το λεπτό γέρασε Κουράστηκε η υπομονή Βαρέθηκε η προσμονή Η επιμονή όμως αντέχει. με τα χρόνια γίνεται εμμονή και αυτοσκοπός Το πνεύμα σε κίνηση Η όραση συγκροτείται Η παρατήρηση  σκανάρει Το μυαλό αναλαμβάνει την περιφρούρηση της

Ξέμαθα το όνομά μου σήμερα Γλίστρησε από πάνω μου σαν πέταλο Αρνήθηκε να περιμένει το λουλούδι να πεθάνει. Παραμένει το άρωμα της βροχής στο μίσχο μου Ξεγελά, πέφτει και χτυπά την καυτερή τη πέτρα Και να! Η αιχμηρή αρχιτεκτονικής μιας αναπνοής στα πρόθυρά της να γίνει προσευχή. ΑΝΝΑ ΚΛΑΡΙΤΗ 🌹

Αν ήταν όλα τώρα αλλιώς θα ερχόσουνα το βράδυ. Να διώξεις το σκοτάδι στην κάμαρα πηχτό. Και το πρωί θα σου έφερνα χίλια μικρά λουλούδια. Θα σου έγραφα τραγούδια για κόσμο μαγικό. Για τον κρυμμένο θησαυρό και την μικρή γοργόνα, πως πέρασαν τα χρόνια καράβια στο γιαλό. Ύστερα θα άναβα με μιας όλα τα αστέρια. Με ιδρωμένα χέρια να καίω στον πυρετό. Εσύ θα κοίταγες ψηλά εκεί στην Ανδρομέδα. Θα σου ζωγράφιζα νησιά και ένα μεγάλο Ωμέγα... Αν ήταν όλα τώρα αλλιώς θα ερχόσουν κάποιο β

ΠΟΙΗΜΑ ΑΦΙΕΡΩΜΈΝΟ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΣΥΖΥΓΌ ΒΑΛΙΑ. Ανάμεσα στ' αστέρια έψαχνα να σε βρω Αναζητούσα εκείνο το κορμί που κρυβόταν στις σκοτεινές γωνιές του διαστήματος φοβούμενο να μην κλέψει το φως απ' τον ήλιο Αναζητούσα το κορμί το κρυμμένο απ' τα αδηφάγα βλέμματα άπληστων, ουράνιων πλασμάτων Ήξερα πως κάπου θα ήταν κουλουριασμένο να περιμένει τους διψασμένους ουρανούς της αγάπης μου Περιδιάβαινα στο στερέωμα με την ελπίδα της προοπτικής μιας δυνατής συγκίνησης κι ενός τεράσ

Λίγο πριν τον Άγιο Βαλεντίνο, σκέφτομαι ότι δεν είναι όλοι οι έρωτες ευθυγραμμισμένοι. Κάποιοι κοιτάνε αλλού σκοντάφτουν... Μπερδεύουν...δεν κοιτάζουν ποτέ ίσια... είναι αλληθωροι..!! Κι όμως, ακόμα κι έτσι, παραμένει έρωτας. Γι’ αυτόν τον αλλήθωρο έρωτα γράφτηκαν οι σκέψεις που ακολουθούν..!! Μερικοί έρωτες δεν σε χάνουν...απλώς δεν σε κοιτούν ποτέ ολόκληρο. Το σκέφτηκα καθώς τον είδα, με το φως να πέφτει μισό στο πρόσωπό του και μισό να χάνεται στις γωνίες του δωματίου. Η σ

Τώρα που ζεις στη μοναξιά άστρα τον ουρανό κεντάνε δάκρυα από βαρύ καημό δεν θέλω να κυλάνε Λες κι η ζωή βασίλεψε η ανάσα σου τελειώνει αυγή δεν θα ξαναδείς το τέλος σου ζυγώνει Απ' το σπίτι σου θα 'ρθω στο μπαλκόνι λίγο έβγα με τη δική μου την ευχή τα δάκρυα σου ξέχνα ... Λουλούδια στον ύπνο σου να μυρώνουν την σκέψη απ' την καρδιά η αγάπη μας ποτέ να μην βασιλέψει. Θα 'μαι πάντα στη ζωή φύλακας κι οδηγός σου σε κάθε βήμα πλάι σου θα' μαι ο άνθρωπος σου ©Ελένη Λούκ

Μη τον κοιτάς και απορείς πως ένας άνθρωπος μπορεί να κρύβει την μορφή του. Κάποτε είχε ονειρευτεί να έχει αγάπη στην καρδιά του, να έχει νεράιδες στην αγκαλιά του. Μα μες στο χρόνο τον τρελό και στου καρναβαλιού τη ζάλη, έτυχε να δει μια ματιά που του τάξε μόνο χαρά, μα ήταν μάγισσα τόσο τρελή,που είχε ντυθεί φανταχτερά χρώματα είχε η φορεσιά. Ήταν η νύχτα με αστέρια κι άνθη είχαν τα γιασεμιά μια νύχτα ονειρεμένη μόνο μία. Μέσα στη ζάλη του ποτού και του καπνού

Κριτική-παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Κίτρινη Αζαλέα" (εκδ. Ενύπνιο, 2025) της Ευαγγελίας Αρβανίτη-Μιχαλοπούλου από τον Γιώργο Τσιβελέκο: Η ποιητική κίτρινη αζαλέα -και όχι το σπάνιο, φυλλοβόλο ανθοφόρο φυτό με το έντονο άρωμα που εντοπίζεται μόνο στη Λέσβο- αποτελείται από 41 ποιήματα χωρισμένα σε πέντε ενότητες: Εκατόμβη εκατόμφυλλων ρόδων, Ψήγματα πρώιμης γραφής, Θαλασσογραφίες, Δώδεκα στιχοπλόκοι μήνες & Δεκαπενταύγουστος στη Λέσβο. Αυτή η κατηγοριοποίηση δείχνει πως